Tuesday, December 15, 2015

പെണ്മ

ഒരു വേലിയേറ്റം പോലെ 
നിന്നിലേക്ക്‌ ഒഴുകട്ടേയെന്ന് 
അവള്‍.  

നൊമ്പരങ്ങളുടെ കാലയളവില്‍ 
തിരമാലകളെ പ്രസവിക്കുകയായിരുന്നു 
അവളെന്ന് ഞാനറിഞ്ഞു . 

ശുഷ്കിച്ച  മുലത്തടങ്ങള്‍ 
ഒരു  ശിശുവിനെയെന്ന പോലെ 
എന്നെ ഊട്ടി. 

നിനക്ക് ദാഹിക്കുന്നുണ്ടോ ?
അവള്‍ ഭൂമിയോട് , കാറ്റിനോട് ,
അരൂപികളോട്  ചോദിച്ചു .

അവള്‍ക്കരുമയായി 
എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത 
വെളിച്ചത്തിന്‍ തുള്ളികള്‍ 
കാറ്റിലൊലിച്ചിറങ്ങി . 



1 comment:

  1. അവസാന രണ്ടു പാദങ്ങൾ തമ്മില്ല്....?
    അതങ്ങട് മനസ്സിലാകുന്നില്ലല്ലോ...!

    ReplyDelete