Thursday, December 18, 2014

പെഷ് വാര്‍



ഇനി അടയാളപ്പെടുത്തുക വയ്യ;
കണ്ണിരും രക്തവും ഒരുപോലെ
തണുത്തുറയുന്ന ശൈത്യം.

കാരുണ്യവാനായ നാഥാ , എന്നോടു പൊറുക്കണേ
ജീവനോടെയിരിക്കുവാന്‍
മരിച്ചതായഭിനയിക്കുന്നു, ഞാന്‍.

കൊല്ലപ്പെട്ടവന്റെ നെഞ്ച്
ഒതുങ്ങിയതോ ? വികസിച്ചതോ ?
കൊല്ലപ്പെട്ടവന്റെ കവിള്‍ത്തടം
തളര്‍ന്നതോ ? വിളറിയതോ ?

മരുഭൂവിന്റെ കാര്‍ക്കശ്യത്തില്‍
ജലധാരാ സൃഷ്ടിച്ച കാരുണ്യമേ,
ഇപ്പോഴെന്‍ ചുണ്ടുകള്‍
ദാഹത്താല്‍ പിളരരുതേ,
ഭയത്താല്‍ വിറക്കരുതേ .

കൊന്നുതള്ളിയ കുട്ടികളെ
അവര്‍,നായിന്റെ മക്കള്‍
തോക്കിന്‍ പാത്തികള്‍കൊണ്ടിളക്കി നോക്കുന്നു.

വേദന, കാല്‍മുട്ടുതുളച്ചു കയറുന്ന കൊടിയ  വേദന
നാഥാ, ബോധക്ഷയത്താല്‍ അനുഗ്രഹിക്കണേ ,
കൊല്ലപ്പെട്ടവന്റെ തുടയില്‍നിന്നും
രക്തം നിലക്കാതെയൊഴുകുമോ ?

ഒരു നിമിഷനേരമാ ശവംതീനികള്‍ക്ക്
ജീവനോടെ ബാക്കിയായ കുരുന്നുകളെ
കാണാതിരിക്കട്ടെ.

താടിമുളച്ചിട്ടും ആണത്തമില്ലാത്തവര്‍ ,
ഒരു കുഞ്ഞിന്നിളം ചിരിപോലും
മൊത്തിക്കുടിക്കാത്തോര്‍,
പ്രണയപൂര്‍വ്വമടുത്തുചെന്നൊരു-
പെണ്ണിന്റെ കണ്ണിന്നഴകു കാണാത്തോര്‍ ,
ആണല്ലെന്നകാര്യം പരസ്പരം തപ്പിനോക്കി
ഉള്‍പ്പക മുഴുത്തോര്‍, പൊലയാടികള്‍ .

ആര്‍ക്കൊക്കെ പുറത്തു പോകണം ?
ഞങ്ങളെല്ലാവരും കൈപൊക്കി.
കുറച്ചുപേരെ ചുമരിനോട്  ചേര്‍ത്തു നിര്‍ത്തി.
വിടരാന്‍ തുടങ്ങിയ മൊട്ടുകള്‍ ചിതറിത്തെറിച്ചു .
അവര്‍ പുറത്തു പോയതു കണ്ടില്ലേ ?
പൊക്കിള്‍ക്കൊടിയില്ലാത്ത ആണ്‍ കോലങ്ങള്‍ ചിരിച്ചു.

ഇനി ആര്‍ക്കൊക്കെ പുറത്തു പോകണം ?
ഞങ്ങളാരും  കൈപൊക്കിയില്ല
വിചിത്രമായ ഭയം നടമാടി.
അവര്‍ തുരുതുരെ വെടിവെച്ചു
എന്റെ കാല്‍മുട്ടുകള്‍ ചിതറി.

കാരുണ്യവാനായ നാഥാ , എന്നോടു പൊറുക്കണേ
ജീവനോടെയിരിക്കുവാന്‍
മരിച്ചതായഭിനയിക്കുന്നു, ഞാന്‍.

പ്രപഞ്ചങ്ങളുടെ സൃഷ്ടാവേ ,
അതിലോലമായ ഒരു മായകൊണ്ട്
ഇതൊക്കെയും പുതുക്കണേ
നാളെ പകല്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കു
വീണ്ടുമിവിടെ പാറിനടക്കണം.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
പെഷ് വാര്‍  സൈനിക് സ്കൂളിലെ   കുട്ടികളില്‍ പലരും മരിച്ചതായഭിനയിച്ച്  താലിബാന്‍ ഭീകരരില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു. -പത്രവാര്‍ത്ത .









1 comment: