Friday, May 7, 2010

മരണക്കിടക്കയില്‍

See full size image
പഴയോരീ മുറിയിലേക്കെന്‍
കൊച്ചുമോന്‍
ആയിരം സുര്യനുമായി
വിരുന്നുവന്നു
മിണ്ടിയിരിക്കാനീചുമരില്‍
തിക്കിയും തിരക്കിയും
സുര്യന്മാര്‍
വെയിലുപോകുംമുന്നെന്‍
മുത്തശ്ശാ
കണ്ടുതീര്‍ക്കുകി
പകലോനെമുഴുവനും
കണ്ണുപിടിക്കില്ലെനിക്കറിയാം
എങ്കിലും
മഴവില്ലിനെയിപ്പോള്‍
പിടിച്ചുവരാം

6 comments:

  1. കൊച്ചു, കൊച്ചു കവിതകള്‍ എഴുതുന്ന കവിക്ക് എന്റെ ഭാവുകങ്ങള്‍. കവിത വായിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ ഞാന്‍ തിരിച്ചു പോകുന്നു. ഇനിയും വരാം....

    ReplyDelete
  2. നല്ല കവിത>>!! ആശംസകള്‍

    ഉടന്‍ എന്‍റെ ഒരു കവിത റിലീസാകും പേടിക്കാന്‍ കാത്തിരിന്നു കൊള്ളുക.!

    ReplyDelete
  3. ഏകാന്തമായ മുറിയില്‍ ഒറ്റയ്ക്കു കിടക്കുന്നവനോട് നമ്മുടെ കയ്യില്‍ വാക്കുകളെവിടെ? അത്യാര്‍ത്തി പിടിച്ചു വലിക്കുന്നവനും മരണം തിരിചു വിലിക്കുന്നവനും തമ്മില്‍ ഉരിയാടാന്‍ എന്ത്>

    പക്ഷെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കറിയില്ലല്ലോ ഈ യുക്തി. അവര്‍ക്കു നമ്മള്‍ കൊടുക്കുന്ന തിരക്കു മാത്രമല്ലെ ഉള്ളു. അവരുടെ കാഴ്ചകള്‍ ഒരെ തരം.

    പക്ഷെ എനിക്കു ഒരു ചെറിയ നിര്‍ദ്ദേശമുള്ളത് വലിയ വികാരപ്രപഞ്ചങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള വിഷയങ്ങള്‍ ചെറുതായി എഴ്തി ലാഘവമാക്കണോ?

    ReplyDelete
  4. കൊള്ളാം.
    നല്ല വരികൾ.

    ReplyDelete
  5. നന്ദി Vayady,ഹംസ,എന്‍.ബി.സുരേഷ്,jayanEvoor

    ReplyDelete
  6. how sweet, cud feel the innocence of the child and the pain of the old...

    ReplyDelete