Friday, April 17, 2015

വിക്ക്

എന്റെ അരങ്ങുകള്‍ ഒഴിയുന്നതിനും
നിന്റെ അരങ്ങുകള്‍ ഉണരുന്നതിനും
വിക്ക് സാക്ഷിയായി.

Wednesday, March 25, 2015

ഇര
















ജനാലയില്‍
വലിയൊരു ചിലന്തിവല ;
ചിലന്തി എവിടേക്കോ
അപ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു.

ഓരോ ഋതുവും നിന്നില്‍
വിരിയിച്ചെടുക്കാന്‍
വരുമ്പോഴെല്ലാം
ഞാന്‍ അതിഥിയാണ് .

നീ  ആതിഥേയയാണ് ;
വീട്ടുകാരിയാണ്
ചിലന്തിവലക്കകത്താണ് .

ഇനി വരുന്ന ശീതകാലത്തില്‍ 
നിന്റെ എല്ലുറപ്പിനെ കൊയ്തെടുക്കാന്‍ 
കൊടും തണുപ്പായ്  ഞാന്‍ വരും . 
 വാക്കുകളേക്കാള്‍ ഇഴയടുപ്പമുള്ള 
കമ്പിളി വസ്ത്രങ്ങള്‍ നെയ്തു തുടങ്ങുക.





Monday, March 16, 2015

നാം

നാം
നമ്മള്‍ 
നമ്മുടെ ജീവിതം 

ഞാന്‍ 
എന്റെ ജീവിതം 
ജ വ ത
ീ ി ം  



Thursday, March 12, 2015

നീ











നിന്റെ നഖക്ഷതങ്ങള്‍ക്കുപോലും
അടയാളപ്പെടുത്തലിന്റെ 
വീര്യമുണ്ട് .

നിന്റെ  നീണ്ട നിലവിളി 
പുല്‍മേടില്‍ 
ഒറ്റയായ പൂമരത്തെ 
വിറപ്പിച്ചു. 

നിനക്കാകെ  
പൂ മണമെന്ന് 
ഞാന്‍ കൊതിയിട്ടപ്പോള്‍ 
പുല്‍മേട്ടില്‍ ഇടിമിന്നലേറ്റ്  
ആളുകയായിരുന്നു ,നിന്നുടല്‍ . 

നീ  ഇരുട്ടിലേക്ക് 
അലിഞ്ഞു ചേരുമ്പോള്‍
വര്‍ണങ്ങളുടെ പ്രളയമൊന്നാകെ  
എന്നെ പുണര്‍ന്നതിനാല്‍ 
നീ ഇരുട്ടു തന്നെയെന്നു ഞാന്‍ ഭയന്നു .  









Friday, March 6, 2015

കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ ജാതകം











പോകുവാനുള്ള 
വഴികളിലത്രയും 
ഭീതിയുടെ വിത്തുകള്‍ 
ഇന്നേ മുളപ്പിച്ചതിനാല്‍ 
വെറുമൊരു കാറ്റാണെന്ന് 
ഇനിമേല്‍ ആരും വിളിക്കില്ല .  

Monday, January 26, 2015

ആദ്യ ' രാത്രി ഷിഫ്റ്റ്‌ '



ആദ്യ  ' രാത്രി ഷിഫ്റ്റില്‍ '
ഉപ്പന്റെ മൂളലില്ല ,
ചീവീടിന്റെ കാഹളമില്ല ,
ഫോണ്‍ ചിലയ്ക്കുന്നു .

സൌമ്യമായി ചോദിച്ചു :
"ഞാന്‍ എങ്ങനെയാണ്
സഹായിക്കേണ്ടത് ? "

ഗോളത്തിന്റെ
മറുതലയില്‍ നിന്ന് മറുപടി:

"അവിടെയിപ്പോള്‍
രാത്രിയല്ലേ ,
മുല്ലപ്പൂ മണമല്ലേ ,
മൈലാഞ്ചി ചോപ്പല്ലേ ,
ഉറക്കമായോ ? "

"ആരാണ്  നിങ്ങള്‍ ?"

മറുപടിയില്ല .

ഗോളത്തിന്റെ മറുതലയില്‍
എന്റെ രാത്രിയെ പകലുകൊണ്ട്
അപഹരിക്കുവാന്‍
ഭൂമിയിലേക്ക്‌  കാലും
ആകാശത്തേക്ക് തലയും വിരിച്ചിട്ട്
അവന്‍ അമ്മാനമാടുന്നുണ്ടാകും.

Wednesday, January 21, 2015

ഉണ്മ

ഉണ്മയുടെ നൂലുകള്‍
ഭൂമിയിലെമ്പാടും 
വിതറിയിട്ടാണ്  
ഇടിമിന്നല്‍ പിന്‍വാങ്ങിയത് . 

മഴയുടെ നൂലുകളാണെന്നു കരുതി 
ആരുമതത്ര കാര്യമാക്കിയില്ല . 
അറിഞ്ഞു വന്നപ്പോഴേക്കും 
തകര്‍പ്പന്‍ മഴ !

മഴ നനയാതെ 
മഴയുടെ ഇടയിലൂടെ തിരഞ്ഞാല്‍ 
ഉണ്മയുടെ മഴവില്‍ചന്തം.





Monday, January 19, 2015

പെരുമാള്‍ മുരുഗനോട്



ചുണ്ടുകള്‍ ;
വിറയ്ക്കാനുള്ളത് ,
അനുസരണയുടെ ഒച്ച തുറക്കാനുള്ളത് .

വിവേകം ;
ഒതുങ്ങാനുള്ളത്
കൂട്ടത്തില്‍ ഒറ്റപ്പെടാതിരിക്കാനുള്ളത്  .

കണ്ണുകള്‍ ;
ഭയത്താല്‍  വിടരേണ്ടത്
ആജ്ഞകള്‍ വേഗത്തില്‍ കാണാനുള്ളത് .

വാക്കുകള്‍ ;
തുള്ളി തുള്ളിയായി  മൂത്രിക്കേണ്ടത്
ഏറെ വെള്ളത്താല്‍ നേര്‍പ്പിക്കേണ്ടത് .

ത്വക്കുകള്‍ ;
എഴുത്തുകാരാ.......
ത്വക്കുകള്‍ നിന്റെ
തെര്‍മോമീറ്റര്‍  ആകയാല്‍ ,
വിശേഷപ്പെട്ടൊരു കൂട്ടുണ്ട്
ഞങ്ങള്‍ തിന്നത്തിന്റെ  എച്ചിലിലകളില്‍ .
വന്നുരുളുക , മോക്ഷം നേടുക.

അതില്‍ കവിഞ്ഞൊന്നും
നീയില്ല .

ഇങ്ങനെയൊന്നുമല്ലെങ്കില്‍
പെരുമാള്‍ മുരുഗാ
എങ്ങനെയാണ്  നിന്നോട്
കാല്പനികമായ
ഒരൊത്തുതീര്‍പ്പിലെത്തുക .