Saturday, July 14, 2018

മരണവീട്ടിലെ മാന്യൻ

ആ വീട്ടിലെ
ആരുമായിരുന്നില്ല ,അയാൾ
മരണവീട്ടിലെ
ആദ്യത്തെ അതിഥി മാത്രം.

വരുന്നവർക്ക്
വഴിയൊരുക്കി,
കസേരകൾ
തുടച്ചുവെച്ച്
എല്ലായിത്തും തിരക്കിക്കൊണ്ട്
എല്ലാവരുടേയും നോട്ടം
അപഹരിച്ചുകൊണ്ട്..

മരണത്തിന്റെ
കാരണം അയാൾക്കുമാത്രം
അറിയാവുന്ന രഹസ്യമെന്നപോൽ
ആളുകൾ വട്ടം കൂടി.

വിചിത്രമായ
അനുഷ്ഠാനം പോലെ
തലേ ദിവസത്തെ മരണം
വേദനയോടെ
അയാൾ ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു;
എല്ലാ ചെവികളിലും
അയാളുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി.

വേഗം വേഗമെന്ന്
മരണത്തെയയാൾ
തിടുക്കപ്പെടുത്തി.
കർപ്പൂരം, വെള്ളത്തുണി,
തീപ്പെട്ടി, എണ്ണ
എല്ലാത്തിലുമയാളുടെ കൈയ്യെത്തി.

കുഴിയിലേക്കിട്ട
ആദ്യപിടി മണ്ണ്
അയാളുടേതായിരുന്നു.

ഇനിയാരാണ്
അടുത്തതെന്ന്
അയാൾ ഉറക്കെ ചോദിച്ചു.

ഒരുപിടിമണ്ണുമായി
വായുവിലുയർന്ന
കൈകൾ നിശ്ചലമായി

Tuesday, July 10, 2018

മഴ അവളുടെ പര്യായമാണ്

തെല്ലിട നില്ക്കൂ
മഴയൊട്ടു കനക്കട്ടേ
കണ്ടിട്ടില്ലിതേവരെ
മഴയൊട്ടിയ നിൻമേനി

പ്രണയം കവിളാകെ
തുടുപ്പിച്ചൊരു
കുഞ്ഞുമേഘം
നമുക്കായി
പെയ്യുമായിരിക്കാം

രാഗമോതിയൊരു
നനുത്ത മാരുതൻ
നമ്മെയിമ്പമായ്
തലോടുവാൻ വന്നേക്കാം

പുതുമഴ ഗന്ധ
മനുഭൂതികളുടെ
നവലോകങ്ങളെ
പണിതുയർത്തിയേക്കാം

കാലമതിൻ പരപ്പിനെ
നമുക്കായൊരു
മഴത്തുള്ളിയാക്കവേ,
തിടുക്കമെന്തിന്?



Thursday, June 28, 2018

തലയണപ്രണയികളുടെ ഏഴു സുന്ദരരാവുകൾ


ആമുഖം

ഒരു പെണ്ണിനെ ചുംബിക്കുന്നതിനു മുമ്പേ
വണ്ടിയിടിച്ചു മരിക്കുമെന്ന ഭീതി
ചൂഴ്ന്നു നില്ക്കുന്ന രാവുകൾ

ഒന്നാം രാവ്

ഇരുപതു പുറത്തിൽ
വിന്യസിക്കേണ്ടുന്ന
വിവരണങ്ങളില്ലാതിരിക്കാൻമാത്രം കാരണങ്ങളുണ്ട് ഈ രാവിന്
ഈ രാവിലാണ്
ആ രഹസ്യം കണ്ടെടുത്തത്;
അവനവനെ ആനന്ദിപ്പിക്കുവാനുള്ള
തലച്ചോർ വികസിച്ചത്

രണ്ടാം രാവ്

ജനൽ തുറന്നിട്ടു;
തണുപ്പും നിലാവും
രോമങ്ങളെ കൂർപ്പിച്ചു
നക്ഷത്രങ്ങൾ അതിരായി
ഭാരരഹിതമായി
ശരീരം വായുവിലുയർന്നു

മൂന്നാം രാവ്

പകലറുതിയിലേ
ഒറ്റയാവാൻ കൊതിച്ചു
അകമേ,യുൾപുളകത്താൽ
സ്രവിക്കുന്നോരുറവ
പതഞ്ഞു തുടങ്ങി

നാലാം രാവ്

കഴിഞ്ഞ രാവുകൾ
ഈ രാവിനോട്
കൈമാറിയ രഹസ്യം
പറയുവതെങ്ങനെ

അഞ്ചാം രാവ്

വെള്ളാരങ്കല്ലിലുരച്ചു കുഴമ്പാക്കിയ
രക്തചന്ദനം മേലാകെ വാരിപ്പൂശി
തലയണയാകെ മുത്തിച്ചോപ്പിച്ച്
രതിമൂർച്ഛയുടേതാണോ
എന്നുറപ്പില്ലാത്ത ശബ്ദം
തൊണ്ടയിൽ വിഴുങ്ങി
തലയണപ്പതുപതുപ്പിലേക്ക്
കന്യകാകുലൻ തളർന്നു വീഴുന്നു.

ആറാം രാവ്

പു വിരിയൽ നിമിഷത്തെ
ഓർത്തെടുക്കാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ
വിവരിക്കാനാവാത്ത രാവുകളുണ്ട്


ഏഴാം രാവ്

ഏഴുകടലുമേഴാകാശവു-
മേഴുവൻകരകളും
രുചിച്ചതിൻ വിറയലോടെ
അവളോട് ചോദിച്ചു

നീ നിന്നെയറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?

എത്രയോ കാലമായി
കരുതി വെച്ച ഉത്തരവുമായി
അവൾ നിറഞ്ഞൊലിച്ചു

ചെക്കാ, നിന്നെക്കാൾ മുന്നേ!

Wednesday, June 27, 2018

പ്രാർത്ഥനാഗാനം

ഇപ്പോൾ
ഇടനിലക്കാരില്ലാതെ
നീ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കാൻ
തുടങ്ങിയെങ്കിൽ മാത്രം
ഒരു കാര്യം പറയാം

മൂപ്പരുടെ നെഞ്ചു പുകച്ചിൽ
ജാസ്തിയായ
രാത്രിയാണിന്ന്

ഇരുട്ട്
കട്ടകുത്തിപ്പെയ്യുന്ന
രാത്രി

ഹൈവേയിൽ
നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടോടുന്ന
ഏക വണ്ടിയിൽ
അങ്ങേര് വിയർത്തു കുളിച്ചു

ഇടയ്ക്കു
നിർത്താനും
നേർച്ചപ്പെട്ടിയിൽ
കാശിടാനും
വിലപിച്ചു

നിനക്കറിയാമല്ലോ
നേരമൊട്ടും
കളയാനില്ല;
അത് നിന്നെ തൊട്ട്
പ്രാർത്ഥിക്കുവാനായി
ഈ പാതയോരത്ത്
വെറുങ്ങലിച്ച്
നില്ക്കുന്നതിനാണെങ്കിലും

Monday, June 25, 2018

ക്ഷണികം

അതത്രേം
വലിയ സ്വപ്നാർന്നൂ

അതിന്റെ
ആകാശംപോലൊരാകാശവും
പറക്കെന്ന്
മോഹിപ്പിച്ചിട്ടില്ല

അതത്രേം
ഉറപ്പുള്ള സ്വപ്നാണേയ്
അതിന്റെ
അസ്തിവാരത്തിന്റെ
ആഴം കണ്ടോരൊക്കെപ്പറഞ്ഞു
ഇത് ഉയരത്തിലേക്ക് മുളയ്ക്കണ
ബഹുനില സ്വപ്നായിരിക്കുമെന്ന്

അതിലുള്ള
ക്ഷണികജീവിതങ്ങളെല്ലാം
നുരഞ്ഞുപതഞ്ഞ്
നിറങ്ങളായ് പടരുകയാണേയ്

ഉദാഹരണത്തിന്
ഇപ്പോൾ
ഈ കവിത
ഉറക്കെച്ചൊല്ലാൻ
തുടങ്ങുമ്പൊത്തന്നെ
നിങ്ങടെ മുടിയിഴകളും
കൈകാൽവിരലുകളും
നിറങ്ങളായ് പതഞ്ഞുതുടങ്ങി
നിങ്ങളാകെ,വായുവിൽ
പടരുന്നത് കണ്ടില്ലേ!

Wednesday, June 20, 2018

തികച്ചും നാടകീയമായ ജീവിതത്തിന്റെ സായാഹ്നം

ഏകാകിയായൊരാൾ
അകമേയൂറിക്കൂടിയ
ഭാഷാസമുദ്രവും പേറി
നടന്നു പോകുന്നു.

കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിലേതോ
മണലാരണ്യത്തിൽ
പെയ്ത മഴ
അയാളെ പിൻതുടരുന്നു.

അയാൾ
നനയുന്നേയില്ല
കാണികളായ നാം
ഓടി കടത്തിണ്ണകളിൽ കയറുന്നു
നനഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ
നേരെയാക്കുന്നു;
പിന്നെ ഉറക്കെ സംസാരിക്കുന്നു.

ഈ ചെറുനഗരത്തിൽ
ഇപ്പോൾ മഴയില്ലെന്ന്
അയാൾക്കു മാത്രം
പറയാൻ കഴിയും

അയാൾ ഈ മഴ
എന്നേ നനഞ്ഞതാണ്
അതിന്റെ തീക്ഷ്ണമായ
അനുഭവങ്ങൾ
നമുക്കായി
കാണിച്ചുതരുകയാണ്

ജീവിതത്തിന്റെ
ബാധിപ്പുകളെ
അയാൾ കഴുകിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു;
മഴ തോർന്ന്
തളംകെട്ടിക്കിടക്കുന്ന
വെള്ളത്തിൽ
നാം കാലെടുത്തുവെക്കുമ്പോൾ
ആ ഒച്ച കേട്ട്
അയാൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കും;
ചിരിയ്ക്കും

Saturday, June 16, 2018

പഞ്ചസാരത്തരികളുടെ നിമിഷം

വായുവിൽ തങ്ങി നില്ക്കുന്ന പഞ്ചസാരത്തരികളുടെ
നിമിഷമായിരുന്നത്.

ഒരേറിന്
നിന്നോടുള്ള
കയ്പ്പത്രയും
ഞാൻ ചിതറിച്ച പഞ്ചസാരപ്പാത്രം;
അടുക്കളച്ചുമരിൽ
തട്ടിച്ചിതറി
വലിയ ശബ്ദം തുറന്നുവിട്ട്
പിന്നെയുള്ള നിമിഷങ്ങളെ
അസംഖ്യം ചെറുസമയ
മേഖലകളായി തിരിച്ച്
അതിലൊന്നിൽ
ഭാരരഹിതമായി
പഞ്ചസാരത്തരികൾ
വായുവിൽ നിശ്ചലമാവുന്നു.

അതിന്റെ ചോട്ടിൽ
പഞ്ചാരമഴ കാത്തു നിന്ന
നമ്മുടെ മോളുടെ നെറ്റി ചിതറിച്ച്
പഞ്ചസാര പാത്രം വീഴ്കെ
ചോരത്തുള്ളികൾ
ആകാശത്തേക്ക്
തുളളിത്തെറിക്കുമ്പോൾ
നീയെന്നെ ചേർത്തു പിടിച്ചു;
ഞാൻ നിന്നേയും.

വായുവിൽ തങ്ങി നില്ക്കുന്ന പഞ്ചസാരത്തരികൾ
അലിഞ്ഞു തുടങ്ങി.

മധുരത്തിന്റെ ഗോവണി കയറി
മകൾ, മുകളിലേക്കമ്മേ
വായെന്ന് അച്ഛാവരൂന്ന്
നമ്മെ മൂടൽമഞ്ഞുപോലെ
പഞ്ചസാരയലിഞ്ഞ
വായുവിലേക്ക്
എടുത്തുയർത്തി.

താഴെ
ആ നിമിഷത്തിനു മുമ്പുള്ള നിമിഷം;
നിന്റെ നനഞ്ഞ കണ്ണു നോക്കാതെയുള്ള
എന്റെ അന്ധമായ കോപം
മുകളിലേക്ക്
തെറിക്കുന്ന പഞ്ചസാരപാത്രം.

Monday, June 11, 2018

ചോദ്യം ഉത്തരം

ഉച്ച വെയിലാണോ
എന്റെ നിഴലിനെയിങ്ങനെ
അതിസാന്ദ്രമായി
കുറുക്കിയതെന്ന്
യാത്രയിൽ
അഭിമുഖമായതിൻ
അമ്പരപ്പോടെ
ഒച്ച് മറ്റൊരൊച്ചിനോട് ചോദിച്ചു

അതെ !
മറുപടി പറഞ്ഞ്
ഒച്ച് ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങി.

ആണോ?
മറുപടി കേട്ട്
ഒച്ച് തോടിനുള്ളിലേക്കു വലിഞ്ഞു

ധ്യാനിച്ചിരിക്കയാലെൻ
നിഴൽ
വിശ്വമാകെ
പടർന്നതാണോ
ഈ ഇരുട്ട് ?
പാതിരാവിലേക്ക്
കണ്ണുമിഴിച്ച് ഒച്ച് ചോദിച്ചു.

ആയിരിക്കാനിടയില്ല
ഇവിടെയിപ്പോൾ
നിറവെയിലാണ്;
അപ്പോഴേക്കും
ഭൂമിയുടെ മറുപാതിയിലേക്ക്
എത്തിയ ഒച്ച് പറഞ്ഞു.